Cultuurrelativisme: Tolerant zijn voor intolerantie is het hoogste goed van regressief links.

Religieuze klederdracht als keuzevrijheid

Het dragen van religieuze klederdracht is een cultuurgegeven dat we moeten eren in de westerse samenleving, aldus vele regressieve linkse politica en journalisten die het boerkaverbod beslechten met de vrije keuze van de vrouw. In het bijzonder wordt het knechten van de vrouw volgens de islamitische geloofsrite gevrijwaard door te stellen dat zij als gelovige moslima met haar dochter op grond van haar ‘eigen vrije keuze’ naar het strand kunnen, terwijl haar man en zoon vrij zijn om gebronsd bloot zonder bedekking te kunnen rondlopen. De vrouw moet om religieuze redenen kuis zijn. Hebben de mensen die dit als ‘vrije keuze’ goedpraten niet door dat ze hun eigen vrijheden om zeep helpen? Zelf wordt het goedgepraat als gezondheidsgegeven door dat men zich dan beschermt tegen de huidkanker die door zonnestralen kan worden veroorzaakt.

Wat moeten de oudere katholieke vrouwen nu wel niet denken. Zij waren blij dat ze zich in de jaren zestig van de vorige eeuw konden ontdoen van de voorgeschreven badkleding met lange mouwen. Zijn de uitdragers van het cultuurrelativisme deze emancipatorische geschiedenis vergeten? Het is een geluk dat de katholieke paapse leiders deze invloed niet meer kunnen uitoefenen vanuit de kerk. Dus wordt het cultuurrelativisme omarmd onder de noemer van de godsdienstvrijheid als hoger goed om de individuele vrijheid van het individu en de gelijkwaardigheid van man en vrouw teniet te doen.

De islamitische geloofsideologie legt de vrouw het verbod op haar huid te tonen aan alle andere mannen dan de man met wie ze getrouwd is. Vrouwen en jonge puberende meisjes dragen onderdruk vanuit hun islamitische geloofsriten aangestuurd door de mannen voor het opleggen en uitvoeren van deze onderdrukkende zedige kledingvoorschriften. Waar is hier de eigen keuzevrijheid van de vrouw ten opzichte van haar man, de broers en de zonen. Dit lijkt wel heel veel op geloofsgevangenschap. De onderdanigheid van de vrouw aan de man wordt met regressief goedpraten van de zogenaamde ‘vrije keuze’ niet goedgepraat. Het bevestigt alleen maar de vrouwenonderdrukking en de onderwerping van de vrouw die door religie wordt bestendigd. Het sluit de vrouwen nog verder op in de religieuze omgeving en zorgt voor een verdere segregatie in de samenleving. Dit staat wel in een schril contrast met de vrouwen die hun nikaab’s verbranden en de mannen die hun baarden afknippen toen zij onder het juk van IS af waren.

Willen we leven in een seculiere samenleving dan zijn de openbare en de publieke ruimte religieus neutraal. Ambtenaren en dienstverleners dragen geen religieuze insignes en klederdracht bij het uitoefenen van hun functie. Op stranden en in zwembaden wordt geen op grond van geloof ingegeven kleding gedragen. Als we dit wel toestaan erkennen we de geloofscultuur waarin vrouwen onderdanig zijn aan de man. Hiermee onderschrijft de samenleving de ongelijkheid van de vrouw vanuit de religie. Laten we daarom de openbare ruimte religieus neutraal houden. Hiermee voorkom je de overtrokken maatschappelijke discussies die nu gevoerd worden, waaraan dit artikel zich ook schuldig maakt. Je kunt het dragen van een boerkini uitleggen als een bewuste politieke ostentatieve religieuze uitdaging van de seculiere samenleving in plaats van het kiezen voor kuisheid. Als Atheïstisch Seculiere Partij kiezen we voor de weg van de mensenrechten. De discriminerende intolerante boodschap die uitgestraald wordt door de vrouw onderdrukkende religieuze kledingvoorschriften is in strijd met de gelijkwaardigheid van man en vrouw.

(21-08-16) Hans de Vries

Een reactie plaatsen

Controle Spambot * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

%d bloggers liken dit: